Label: pijn

The best of me

The best of me

Drie maanden revalideren heeft een nieuwe vrouw tevoorschijn getoverd  Een dikke en zware jas van emotionele pijn heb ik achter me gelaten en een heerlijk zacht en warm vest vol kracht, kaders, selflove, humor en vertrouwen heb ik aangetrokken. Bij iedere therapeut kreeg ik een 

Yoga bij Chronische pijn

Yoga bij Chronische pijn

Naar aanleiding van de zoektocht naar healing heeft Mandy, die lang last had van migraine en endometriose, vier jaar geleden de ziekte van Lyme kreeg en vorig jaar de diagnose fibromyalgie en daardoor constante pijn ervaarde, in de yoga zachtheid gevonden. ‘Naast alle chronische pijnen 

FibroLymeYogi

FibroLymeYogi

Ik heb al een tijdje niet meer geschreven op mijn blog over mijn reis met de ziekte van Lyme. Dat komt vooral omdat ik het idee heb dat ik inmiddels ben gewend aan het chronisch ziek zijn.
Mijn leven is aan de ene kant enorm veranderd, aan de andere kant ook eigenlijk helemaal niet. Ik doe nog steeds wat ik leuk vind en waar ik blij van word, ben nog steeds zelfstandig ondernemer, ben nog steeds mamma van geweldige kinderen en ik heb nog steeds nieuwe ideeën en zin om nieuwe projecten op te starten. Maar dit allemaal wel in een heel ander tempo.
Ging ik voorheen altijd direct in de vijfde versnelling, tegenwoordig schakel ik regelmatig terug naar neutraal. En als ik dat niet op tijd doe, dan doet mijn lijf dat voor me en ben ik weer vier tot tien dagen niet beschikbaar en lig ik op mijn bed.

De uitdaging is inmiddels mijn nieuwe leven geworden en ik kan zelfs om hulp vragen tegenwoordig. Toch gaat onderliggend mijn ziekte gewoon door en worden sommige symptomen erger of veranderen er weer symptomen. Mijn eerste reactie is altijd: “O dat is de Lyme weer”. Maar is dat altijd zo? Ik kan natuurlijk ook wel eens een griepje hebben of gewoon iets anders.
Omdat mijn reumatische klachten weer begonnen toe te nemen ben ik toch maar weer eens naar de huisarts gegaan en doorgestuurd naar de reumatoloog.

Inmiddels ben ik weer een paar weken verder en met nieuwe diagnoses erbij waar wederom geen reguliere behandelingen voor zijn. Naast de chronische ziekte van Lyme is er nu ook fibromyalgie en artrose in de handen bijgekomen. En als ik onderzoek ga doen dan vind je regulier nergens de link tussen Lyme en fibromyalgie, maar ga je iets verder zoeken, dan komen er toch zeker wat linkjes naar boven die ik al wel vermoedde.
De combinatie Lyme/Fibro komt veel voor, maar regulier is er weer geen behandeling.

Regulier gezien is mijn volgende stap pijnrevalidatie, en ik mag met een antidepressiva gaan experimenteren die goed zou kunnen werken tegen de pijn. En dat is het dan.
Daarnaast ben ik ook bezig met een arts die vanuit de Chinese geneeswijze kijkt en van hem heb ik nu een kruidenmix om idd de Lyme die, zover we weten, nu al drie jaar in mijn lijf zit eruit te krijgen. Als dat lukt zullen de fibro klachten ook verdwijnen. Ik kan niet wachten!
Ondertussen adem ik in en uit en ga ik weer lekker verder en hopelijk komt er verandering, want ik zou wel weer eens lekker willen slapen, wakker worden en bewegen zonder pijn en weer energie voor 100 willen hebben 🙂

Ziekte van Lyme, COVID-19, verkouden, griep, overgang….wikken & wegen???

Ziekte van Lyme, COVID-19, verkouden, griep, overgang….wikken & wegen???

Sinds half maart, het begin van de overname van Nederland door COVID-19 en de lockdown, wik en weeg ik mijn gevoel en ervaring met deze hele toestand op te schrijven. En dan vooral mijn ervaring met dat ik soms niet meer weet wat ik voel. 

Heal the world

Heal the world

De nacht nadat Michael Jackson overleed, 25 op 26 juni 2009, hoorde ik de hele nacht het nummer Heal the world. Ik weet niet of ik sliep of dat ik in een tussenfase was, maar wat ik me heel goed herinner is dat nummer wat 

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Een nieuw jaar, een nieuwe bladzijde in mijn boek, en langzaam aan toch ook wel een nieuwe ik…
Ook al is de overgave en de berusting er steeds meer en meer, en voelt het ook goed dat ik nooit meer dezelfde word als die ik ooit was (dit geldt natuurlijk voor iedereen, altijd). Nu is er toch weer even zo’n moment die ik best lastig vond, maar nadat de beslissing is genomen me bevrijd voel.

De afgelopen weken voelde ik met fysiek weer slechter worden en ik kan er maar niet de vinger op leggen wat er dan gebeurt en hoe dat komt. Vorig weekend voelde ik de climax aankomen en dat zorgde voor weer een volledige uitschakeling van mijn lijf voor twee dagen. Daar kan ik me al best goed aan overgeven. Alsof het went, maar wat niet went is mijn enorme verantwoordelijkheid naar de wereld om mij heen. In eerste plaats mijn gezin, die dat eigenlijk prima aankunnen en daarnaast mijn eigen praktijk en yogastudio.

Afspraken in mijn praktijk kan ik verzetten, maar vaste lessen vol met leerlingen is een ander ding. En natuurlijk ben ik al ruim een jaar of misschien al wel langer aan het denken, hoelang kan ik dit nog volhouden. Als ik me goed voel kan ik namelijk prima 2, soms 3 lessen op een dag geven. Verder kan ik dan niets meer, maar dan ben ik in ieder geval mijn verplichting nagekomen.
Maar op mindere en slechte dagen wordt dat wel heel lastig. En dat is het vervelende van deze ziekte ook nog eens dat het zo grillig is dat ik echt niet weet hoe het vanmiddag, vanavond of morgen met me gaat.
Die onvoorspelbaarheid maakt het lastig om je eigen bedrijf te hebben en vooral om een Yogastudio te hebben.

Tijd voor versterking dus. Op zoek naar iemand voor het avondprogramma. En op het moment dat ik volmondig Ja zeg en de deur open gooi is het goed. Ik voel me opgelucht en wens dat heel snel de allerleukste yogajuf bij ons in de studio komt lesgeven op de maandagavond!

End of a decade, en wat voor een..

End of a decade, en wat voor een..

Oudjaarsdag 2019, over zo’n 9 uur gaan we een nieuw decennium in. Tijd voor mij om terug te kijken, want het was een heftige. In 2010 verhuisde ons gezin van Haarlem naar ’t Gooi, verwachtten we ons jongste meisje, maar die werd stil geboren. Schreef 

Je gaat er toch niet dood aan, toch?

Je gaat er toch niet dood aan, toch?

Hoe lastig en gecompliceerd de ziekte van Lyme ook is, je gaat er niet aan dood, toch? Het is vooral erg lastig, pijnlijk, vermoeiend, kan chronisch worden, al denkt de medische wereld daar anders over en je leven word zo dusdanig op zijn kop gezet, 

Ik ga op vakantie en neem mee… Lyme

Ik ga op vakantie en neem mee… Lyme

De afgelopen weken stonden voor ons gezin in het teken van de zomervakantie en dat vond ik best spannend. Vorig jaar werd ik vlak voordat we voor een maand vertrokken best heel ziek en had ik heel veel pijn. Toen we vertrokken wisten we nog niet wat er aan de hand was en er was geen plek bij de neuroloog op een kort termijn. De huisarts vermoedde het een en ander vijf dagen voordat we weggingen en wilde graag dat ik naar de neuroloog ging, maar ik besloot om vier weken te gaan genieten. Ik was op dat moment al 10 maanden aan het kwakkelen, die 4 weken konden er nog wel bij.

Uiteindelijk was het de heftigste vakantie ooit. Ik had pijn, iedere dag, en ik lag van de vier weken bijna drie weken op bed met o.a. een oogontsteking aan beide ogen, enorme pijn in mijn nek en hoofd, een slepend linkerbeen en een steeds slechter functionerende linker arm. Op de goede dagen nam ik het ervan en genoot ik van mijn gezin in Frankrijk en Italië.

Na de ervaring van vorig jaar en inmiddels ruim een jaar ziek en wetende dat ik de ziekte van Lyme heb en mijn lijf nog steeds niet in orde is, hebben we besloten om in drie dagen naar Zuid-Frankrijk te rijden zodat ik niet te lang hoef te zitten en ondertussen genieten we van een leuke reis over de Route de Napoleon. We blijven dan twee weken in Frankrijk en skippen Italië. Na twee weken rijden we in twee dagen weer terug naar huis. Allemaal heel goed te doen.
Wandelstok en de enorme hoeveelheid ondersteunende kussentjes gaan mee en uiteraard pijnstillers, supplementen en cbd olie.

Ik heb genoten van de vakantie en ja, ik ben ook ziek geweest. Van de 18 dagen gingen er vier helemaal niet en lag ik weer op bed, maar de andere dagen gingen best goed! Soms met stok, soms zonder stok, meestal met pijnstilling, maar soms zonder.

Stiekem hoop ik dat ik mijn dieptepunt heb gehad en dat ik weer in een stijgende lijn zit, want voor de vakantie voelde ik me ook al een hele tijd veel beter. Het lijkt wel of de periodes van goed en beter langer worden dan de slechte periodes. En daar kan ik prima mee leven!

IMG_3813

Stom

Stom

Dat wat ik moet leren in mijn healingsproces lukt best aardig. Ik ben nu bijna een jaar bezig met transformeren en ik kan me beter overgeven met wat is, ik neem meer ruimte voor mezelf, doe maar een ding per dag, rust iedere dag en